در سال 955 هجری وقتی شاه تهماسب صفوی خود را از دفاع تبریز در برابر تهاجم شاه سلیمان پادشاه عثمانی ناتوان دید ناچار پایتخت را از تبریز به قزوین منتقل کرد. وی این شهر را برای اقامت خود در تمام فصول بسیار خوب و مناسب یافت. در فصل تابستان به ییلاقات خوش آب و هوای دامنه کوه الوند که تا شهر بیش از سه یا چهار فرسنگ فاصله ندارد خیمه به صحراهای باصفا و خوش منظر و روح افزا می زد، و از هوای خوش آنها لذّت می برد. جانشینان وی نیز بر همین راه و روش بودند، اما شاه عباس بزرگ در نخستین سالهای سلطنتش پایتخت را از قزوین به اصفهان منتقل کرد. 🔸 برای این انتقال چند علت ذکر کرده اند، از جمله نوشته اند که پادشاه آب و هوای قزوین را سازگار وجود خود نیافت. برخی نیز آورده اند که چند تن از اخترگران وی را آگاه کردند اگر مانند پدران خود در قزوین بماند حوادث ناگواری در کمینش خواهد بود. بعضی نیز گفته اند شاه بر این نیّت بود که عمارات و بناهای باشکوه و رفیعی بسازد و چون قزوین را برای اجرای طرحهای بزرگ خود کوچک می یافت اصفهان را برای پایتختی برگزید. 🔹اما در نظر من این قول که من آن را از یکی از مقرّبان شاه شنیده ام معتبرتر و به حقیقت مقرون تر است. شاه عباس بر این نیت بود که در همه جوانب بر دامنه قلمرو خود بیفزاید، و چون اصفهان به جنوب و مشرق نزدیک تر از قزوین و موقع جغرافیاییش بسی بهتر بود پایتختش را به آن جا منتقل کرد. به هر روی، پس از این که پای تخت از این شهر به اصقهان انتقال یافت اعتبار و اهمیّت قزوین کاسته شد.

نظرات


در یک نگاه:

راز انتقال پایتخت صفویان از قزوین
Designed and implemented by
Web Analytics